Een toevallige storm chase

Ieder seizoen heeft zijn charmes voor fotografie. In de winter hoop je op iets van sneeuw of rijp, in de herfst zijn er natuurlijk de prachtig gekleurde bossen en in de zomer hoop ik op een interessante lucht als gevolg instabiliteit in de lucht. Wat vaker gebeurd in de zomer door mogelijke warme dagen. Maar tot aan deze fotografie sessie had ik nog weinig mooie luchten kunnen fotograferen. Sterker nog, ik had bijna afkickverschijnselen. De laatste mooie zonsondergang die ik gefotografeerd had in Nederland dateerde van 17 april. Dus het werd tijd om op pad te gaan met een toevallige storm chase als beloning.

Het werd dus wel weer eens tijd voor wat moois. Dat was ook precies de reden dat ik op 21 juli op pad ging. Kijkend op de radar rekende ik zeker niet direct op spektakel, maar ik was al blij met iets van reuring. Ik zag een bui aankomen die precies langs de Brouwersdam ging. Een plek waar ik regelmatig kom omdat dit het strand het meest dichtbij huis is (ook nog een half uur rijden). Dus ik ging ruimschoots op tijd op pad zodat ik lekker kon fotograferen en kijken wat er zou komen.

Door deze instelling stond ik lekker op mijn gemak te fotograferen. Ik was al blij met de mooie wolkenlucht die op dat moment aanwezig was. Het water was ook rustig, wat een mooi geheel gaf. De echte storm chasers zagen misschien al meer potentie in deze bui. Nu kan ik gekleurde zonsopkomsten en zonsondergangen aardig goed inschatten (wil je dit ook leren, volg dan de online cursus weer en planning), maar een storm chaser ben ik zeker niet. Dit vraagt weer hele andere kennis. Fotograaf Paul Begijn is hier bijvoorbeeld een expert in en kan je daar in deze workshop veel meer over vertellen. Dit werd dus echt een toevallige storm chase.

Langzaam aan werd de lucht steeds indrukwekkender. Daarmee verdween de rust bij mij ook steeds meer. Want van zo maar wat maken en lekker genieten van het fotograferen, wilde ik nu wel echt iets moois fotograferen. Zulke mooie luchten zie ik nu ook niet dagelijks voorbij komen.

De lucht kreeg steeds meer vorm en structuur. Natuurlijk was ik niet helemaal onvoorbereid van huis gegaan, ik wist wel dat er kansen waren. Zo had ik voor deze keer ook de drone mee genomen. Die neem ik namelijk niet altijd standaard mee. Aan zee gebruik ik hem vaak toch niet en als ik ergens moet lopen overweeg ik die keuze ook heel bewust in verband met het gewicht. Dit was wel een situatie waar ik blij was dat ik hem mee had genomen. Snel naar de auto gerend om de drone te pakken. De camera liet ik onbeheerd achter. Dit doe ik niet zo maar, want wind kan ieder statief omgooien. Dus uit voorzorg heb ik mijn camera met statief even plat neer gelegd zodat ik er weer mee verder kon zodra de drone in de lucht hing. Want dat is het probleem als het mooi wordt, het veranderd snel en je wil alles tegelijk fotograferen.

Op zulke momenten moet je wel het hoofd koel houden en goed focussen op wat je doet. Nu kan mijn drone aardig wat wind hebben (DJI Mavic 3), maar er zijn grenzen uiteraard. Ook wil je hem voor de regen weer beneden hebben. Deze foto paste niet in 1 beeld. Dit is een panorama van 16 HDR foto’s. Ondertussen drukte ik ook af en toe nog op de ontspanknop van de camera. Het was dus hard doorwerken ineens.

Toevallig had ik net een paar dagen eerder de Laowa 10mm f/2.8 binnen gekregen met de post. Ik had er in de tuin al wat test foto’s mee gemaakt, maar ik was er nog niet mee op pad geweest. Natuurlijk zat hij al wel in de tas. De lucht werd zo groots en mooi dat 14 mm op de Nikon 14 – 24 f/2.8 niet meer genoeg was om alles in 1 beeld te krijgen. Dus de Laowa 10 mm ging op de camera. Best spannend om zo’n mooi moment gelijk te fotograferen met een nieuwe lens. Die wil je eigenlijk eerst wat beter leren kennen. Gelukkig bleek het achteraf allemaal goed te zijn gekomen met de Laowa 10mm. Ik was maar wat blij dat ik die in de tas had zitten.

Echt regen kreeg ik niet uit de bui, wel wat druppels maar geen reden om te stoppen met fotograferen. De meeste regen trok eigenlijk langs over zee. Ik was er van te voren eigenlijk niet vanuit gegaan dat de zon nog de kans zou krijgen om er onder door te piepen voor zonsondergang. Maar dat is met buien lastig heel nauwkeurig te voorspellen. De lucht kreeg ondertussen steeds meer kleur, dus ik bleef maar klikken.

En ineens was daar de zon! Dan staat gelijk heel de lucht in vuur en vlam. Maar het was maar een klein gaatje dus ik wist ook dat het niet heel lang zou duren. De foto’s zijn genomen op f/16. Technisch gezien had ik liever op f/8 gezeten voor de optimale scherpte, mar ik werkte ook met lange sluitertijden voor het water. Ik kreeg weinig tijd om te wisselen van filters, dus daardoor zijn de keuzes soms iets minder ideaal maar zeker niet problematisch wat betreft kwaliteit. Het water is genomen met een lange sluitertijd van 60 seconde, met behulp van een grijsfilter en de lucht zonder grijsfilter. De wind was inmiddels flink komen opzetten dus het water was niet meer zo mooi rustig als eerder. Omdat er in dat stuk ook geen branding zat om mee te spelen heb ik hiervoor gekozen. De beide foto’s zijn in Photoshop samen gevoegd tot een geheel. Doordat ik werk het magnetische Kase Armour systeem kon ik snel wisselen tussen met of zonder filter. Want snelheid is wel noodzakelijk op zulke momenten.

Nadat de zon onder was ben ik als een speer verplaatst naar een andere locatie een paar 100 meter verder. Het getijde was namelijk niet heel ideaal die avond om iets van een voorgrond te pakken in de foto. Ik wist dat ik heel even had tussen het ondergaan van de zon en het roze worden van de lucht. Dus snel alle spullen in de auto gegooid (letterlijk), laarzen uit (ja, de auto moet schoon blijven 😉) en rijden. Bij de volgende locatie hoefden mijn laarzen niet aan, dus ik kon direct weer verder. De camera zat tenslotte nog schiet klaar op het statief.

En toen was het feest gedaan. De adrenaline kon weer zakken. Wat een avond met een toch wel onverwachte wending. Ik had wel wat moois verwacht, maar zo mooi! Dit was een geval op het juiste moment op de juiste plaats en goed dat ik mijn intuïtie en kennis gevolgd had om op pad te gaan. Op zulke momenten is snelheid van handelen noodzakelijk. Techniek en camera instellingen kunnen dromen zijn dan echt noodzakelijk om te kunnen schakelen en er het beste uit te halen. Het advies wat ik je kan geven is dus, oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Zodat je die kennis letterlijk kunt dromen. 😊

Wil je meer weten over de Laowa 10mm f/2.8 of over de Kase Armour filters (of over de filters in combinatie met de Nikon 14-24 Z) stuur gerust een berichtje.