Heide seizoen 2025 – deel 2
Zoals verwacht in het blog deel 1 ben ik inderdaad er verder niet meer aan toe gekomen om de heide te fotograferen. Dit door de volle agenda, maar ook doordat de heide toch wel een stukje rijden is voor mij. In dit blog neem ik je mee tijdens mijn tweede zonsopkomst sessie op de heide.
Kalmthoutse heide
Op 15 augustus waren er kansen op een mooie mistige zonsopkomst. De Kalmhoutse heide is voor mij een (groter) heide gebied wat op redelijke rij afstand ligt vanaf huis. Ik had al gehoord dat de heide er hier niet mooi bij lag. Deels door te veel water eerder in het jaar en later door droogte. Maar met de mooie weersverwachting valt er altijd wel iets te fotograferen in een natuurgebied. Ik sprak af met Samuel Bouchoms. Hij geeft ook workshops voor Dutch Photo Academy. Ik ga niet graag in mijn eentje zo vroeg naar een natuurgebied, dus ik probeer dan altijd met iemand af te spreken en dit is nog eens gezellig ook! We waren al langere tijd van plan om af te spreken, maar steeds kwam het er niet van. Samuel woont in de buurt van Brussel, dus dit is ook een mooie locatie om elkaar te treffen.
De voorspelde mist was er. Al toen ik van huis vandaan over het eiland (Goeree-Overflakkee) reed zag ik mist. Dat wil wat zeggen, want zo heel snel hebben we dat niet door de invloed van water en zee. Dus vol verwachting ging ik richting België. De mist bleef gelukkig ook onderweg aanwezig. Zelfs op sommige punt zo dik dat het met rijden echt even goed kijken was, zeker in het donker.
Aan mist geen gebrek bleek ook daar. Sterker nog, het was zo mistig dat het niet mee viel om te bepalen waar we moesten staan voor mooie composities. Zoeken naar waar er nog iets van heide bloeide was daardoor ook lastig. Na flink wat lopen vonden we een stuk waarin we meerdere compositie mogelijkheden zagen, maar ze lagen ook niet voor het oprapen. Dat is het mooie van een natuurgebied, je moet echt op zoek en afstemmen op wat de omstandigheden je bieden. Het duurde even voordat de zon door de mist heen kon prikken. Dat was het moment waarop we gewacht hadden, want dat geeft zulk mooi licht. In de bovenstaande foto’s zie je ook, als je goed kijkt, het gebrek aan heide bloei. De linker foto heeft op de voorgrond een plukje bloeiende heide, maar daar achter is het niet tot bloei gekomen. Dat zie je ook terug in de rechter foto. Maar ik was wel heel blij toen ik deze foto’s kon maken. Zeker de linker foto is echt mijn favoriet van de ochtend. Dat wist ik op dat moment al toen ik hem maakte. Het is een combinatie van focus stack en hdr om alles goed in beeld te krijgen.
Doordat we ruim op tijd waren hadden we de kans gehad al wat composities op te zoeken en uit te proberen. Het voordeel van dit samen doen is dat je sneller meer mogelijkheden kunt vinden en er ook nog lekker over kunt sparren. Zo zijn de bovenste twee foto’s ontstaan, die hadden we al gevonden en het was een kwestie van wachten op het mooie licht. In de tussentijd was ik op zoek gegaan naar andere foto’s en hoefde ik alleen nog maar langs deze locaties te “rennen” om deze te maken. Ja rennen, want dat is toch vaak wat er dan gebeurd. Het mooie licht duurt maar kort en dan wil je toch meerdere foto’s maken met zulke fijne omstandigheden. Het nadeel was dat het veel mul zand was in dat gebied, dus lopen ging niet heel gemakkelijk.
De mist bleef, zeker voor zomerse begrippen, erg lang hangen. Dit gaf ons dus wat meer tijd en kansen. Maar wat dit ook opleverde was een mistboog. Deze zie je net als een regenboog in de tegenovergestelde zijde van de zon. Een mistboog is een soort regenboog die ontstaat in mist in plaats van in regen. Omdat de waterdruppeltjes in mist veel kleiner zijn dan regendruppels, wordt het licht nauwelijks in kleuren gesplitst. Daardoor verschijnt de boog meestal wit of heel licht gekleurd, en wordt hij ook wel een witte regenboog genoemd.
Het zand in het gebied leverde ook een unieke combinatie op. De stukken die niet belopen waren hadden nog prachtige ribbels en structuren. Dit in combinatie met het mistige bos gaf een interessant contrast. Alsof je het strand mixt met het bos.
Her en der met wat zoeken vond ik wat plukjes heide in bloei. Door te werken met wat meer zoom bereik leek het heel wat en kon ik het mooi combineren met bepaalde details of bomen. Door wat meer afstand te nemen en in te zoomen druk je alles als het ware op elkaar.
Het was weer win-win deze ochtend. Ik heb er mooie foto’s aan over gehouden, het was weer een goede training voor het zoeken naar composities, het was gezellig en gelijk een goede work-out. En dan moet de dag eigenlijk nog beginnen. Vorig jaar heb ik geen kans gehad om de heide te bezoeken, dus dat ik er nu twee keer op uit ben geweest met ook nog eens goede omstandigheden wat betreft weer, was genieten. Dat de heide niet zo mooi bloeide is zonde voor het gebied, hopelijk hersteld dit weer. Het bracht wat extra uitdaging voor de fotografie, maar ik ben zeer zeker tevreden met deze ochtend en het resultaat.
Comments 1
Prachtige sfeerbeelden!